Ljótt fólk já Ljótt fólk er allsstaðar. Sums staðar er reyndar meira af því en annarsstaðar, en tilvist þess fer hvergi fram hjá neinum. Sjónmengun vegna ljótra einstaklinga er vandamál víðsvegar um heiminn, ekki síst á Bretlandi, Bandaríkjunum, Selfossi og Guðfræðideild Háskólans. Það vekur hrylling innra með manni á fallegum degi að fá ljóta manneskju inn í sjónlínuna, svipað og að fá kúaskít í munninn þegar maður er að tína upp í sig ber úti í móa á björtum sumardegi. Á þessu er þó ein mikilvæg undantekning. Það er nefnilega ekkert fallegra en að sjá forljót pör sem eru yfir sig ástfangin af hvoru öðru. Slíkt yljar manni alveg um hjartaræturnar og maður fær tár í augun. Ást sem getur litið fram hjá slíkum ljótleika getur ekki annað en verið sönn og innileg. Að sjá hamingjuna skína úr augum tveggja slíkra einstaklinga þegar þau horfa á hvort annað segir manni að, já það er enn von í heiminum, og það eru enn til ást sem getur yfirstigið hvaða mótlæti sem er. Það þýðir hins vegar alls ekki að ljót pör séu eitthvað sæt almennt. Flest ljótt fólk sem er saman er nefnilega bara saman af því að því býðst ekkert betra og það veit það. Þetta fólk myndi stinga hvort annað af á stundinni ef því biðist eitthvað eitthvað skárra. Svoleiðis er bara ljótt. Ljótt fólk að vera ljótt á ljótan hátt. Til dæmist fannst mér ekkert fallegt við það þegar ónefndur ljótur gaur dömpaði ljótu feitu kærustunni sinni í von um að geta hözlað litlu sætu systur mína, og byrjaði síðan aftur með henni þegar það tókst ekki. Svoleiðis er bara hreinn ljótleiki á alla kanta. -Rökkvi