Klámvísur: Fylleríis uppáferð
Þetta fengum við frá Hjalta nokkrum
Á djammið ungur maður fór,
Í leit að snöggum drætti,
Við barinn sötraði stóran bjór,
Er´an ungri konu mætti.
Á fimmta bjór hún leit vel út,
Þótt hún hefði teina,
Hann hélt´ann þyrfti heilan kút,
Svo´ann mundi við hana reyna.
En fljótur fór hann heim með hana,
Klædd´ana fötunum úr,
Loksins náði að tæma sinn rana,
Því sá var orðinn súr,
Kuntan bleik og lítil er,
Þröngt er þar á þingi,
Brjóstin þroskuð á við ber,
Ætli stúlkan kyngi?
Margt var henni til lysta lagt,
Í forleikinn vild´ún fljúga,
En það verður seint um hana sagt,
Að hún kunn´að sjúga.
Því teinarnir flæktust forhúð í,
Vældann og stundi aumann,
Frá kynlífi þarf að taka sér frí,
Og jafnvel þarf að saum´ann
-Innsent
|
|
|
|