Klįmvķsur: Fķsuvķsa Žetta fengum viš sent frį einhverjum pervertum. Ég verš reyndar aš višurkenna aš mér finnst hśn ekkert brilliant žannig séš, en žaš eru sjįlfsagt einhverjum žarna alveg sama svo lengi sem hśn inniheldur klįm og ruddaskap. Žess vegna fékk hśn samt aš fara upp. Vitringar sjö meš visku svo granna vildu eitt sinn pķku reyna aš hanna Fyrst kom žar slįtrari, kallašur Hvati meš hįrbeittum hnķf hann byrjaši į gati Annar var smišur sem lķktist ei rolu meš handsnśnum bor hann gerši žar holu. Sį žrišji var skraddari žaš gekk illa aš finnann meš flaueli mjśku hann fóšraši aš innan. Sį fjórši var skytta og fimur meš kutann meš hįrum af tófu hann skreytti aš utan. Sį fimmti var fiskinn og veiddi yfir vigt hann henti inn žorski og gaf henni lykt. Sjötti var prestur :"nś verkiš žiš vķgiš svo vesalings lķffęriš geti nś migiš". Sķšast kom sjóari klęddur ķ svuntu hann saug ana og reiš enni- og nefndi ana kuntu -Innsent