Stína var lítil stúlka í sveit. (eftir samnefndu lagi) Þessa fékk ég senda frá einhverjum perra sem heitir Steini. Það mætti laga hana talsvert, en hún er samt rétt meikar það inn á síðuna Stína var lítil stúlka í sveit, fékk ekki að ríða því hún var svo feit, hún fór í megrun, hætti að éta, skildi hún geta, hætt að éta, svo var hún úti, sumar og haust, er nakinn maður framhjá þar skaust, þá gat hún Stína, látið draumana sína, rætast inn í skógi í nótt viðlag: Nú fékk hún Stína drátt, stundi hún hátt og dátt, rættist nú óskin eitt kvöld út í skóg hættir hún aldrei fær aldrei nóg. Röltir hún heim svo marin og þreytt, nú glöð í bragði því komst hún í feitt, þá kom hann á Grána, vakti það þrána, tottaði Stjána, niður við ána, brosti hún breitt með putt'uppí görn, tók typpið við þá tóku þau törn, þuklaði Stína kuntuna sína, en fékk ekki fullnægingu. viðlag: Aftur fékk Stína drátt, stundi hún hátt og dátt, gargar og gólar í villtu stripp show, hættir hún aldrei fær aldrei nóg Nú er hún Stína gömul og grá, fullnægingu ey búnað fá, situr hún róleg verður að bíða, því enginn vill gömlu hræi að ríða, reynir að tæla stráka með vín, það gengur ekkert, hún er eins og svín, sýgur hún Stína, víbbana sína, en fær ekki fullnægingu. viðlag: Stína fær ekki drátt, skortir ey hana mátt, gargar og gólar því hún er svo gröð, en hún fær mig aldrei... farðu í röð!!. Steina vísur - eftir Beard Hal Wankovich