Á lægsta plani: málefnahorn Íslenskrar lágmenningar

Fótbolti er fyrir fávita
(eftir Rökkva)

           Nú þar sem stutt er í HM í fótbolta er tilvalið að varpa smá ljósi á fótbolta og mongólítana sem iðka eða horfa á hann. Fótbolti er fyrir fífl. Ef mannkynið hefði einhverja sómatilfinningu myndi það láta hunda um að hlaupa á eftir boltum og gera eitthvað gáfulegra við tíma sinn. Og jafnvel heimskustu hundar fá fyrr eða síðar leið á að elta sama boltann fram og til baka, en nei, ekki fótboltamenn.

           Fótbolti er í alla staði leiðinleg og viðburðasnauð íþrótt. Í einn og hálfan klukkutíma hlaupa fíflin öll á eftir sömu tuðrunni til að reyna að sparka í hana. Ef fyrir einhverja hundaheppni boltinn svo lendir í öðru hvoru netinu fara síðan strákarnir að hommast og faðma og kyssa hvern annan á fullu, sem er eflaust bara forleikur fyrir það sem þeir gera síðan í sturtunni á eftir. Fótbolti er svo ömurlega tilbrigðalaus og snauður af öllum hasar að þegar "bestu" liðin í heimi mætast í úrslitunum um heimsmeistaratitilinn þá getur maður allt eins átt von á að engum af hálfvitunum takist einu sinni að skora mark! Þetta gerðist til dæmis þegar heimsmeistarakeppnin var haldin í USA árið 94. Ekki nóg með það, þeir gátu ekki einu sinni hitt í markið í vítaspyrnukeppni á eftir! Síðhærði hommatitturinn hann Roberto Baggio, glorified þjóðhetja, með meiri tekjur en allar Færeyjar samanlagt, sparkaði boltanum bara eitthvert út í loftið, hitt ekki einu sinni í stöngina. Meira að segja hálfvitinn hann Shaq getur allavegana hitt í spjaldið þegar hann tekur víti í NBA!

           Málið er nefnilega að fótbolti hefur ekkert með hæfileika og færni að gera. Fótbolti er bara eintóm heppni og ekkert annað. Það er engin önnur leið að skýra það að vanhæfasta þjóð í heimi - Ítalir - geti unnið heimsmeistaratitilinn í þessari svokölluðu íþrótt. Þetta virkar bara þannig að þú setur einn bolta á völlinn og fullt af hálfvitum sem reyna að sparka í hann hvað þeir geta og hann hlýtur að enda í markinu fyrr eða síðar. Þetta hefur oft verið sannað stærðfræðilega með tölfræðilíkönum og tölvuforritum. Heldur einhver að ef maður myndi skoppa einhverjum bolta handahófskennt út um heilan körfuboltavöll að það væru einhverjar líkur á að hann næði að lenda í annarri hvorri körfunni á einum leiktíma? Neeei, það þarf nefnilega hæfileika til að henda bolta ofan í körfu og körfubolti er alveru íþrótt.

           Best finnst mér samt best þegar þjálfarar í fótbolta eru að reyna að láta líta út fyrir að þeir séu virkilega með einhverja strategíu. "Við ætlum að vera harðir í vörninni, ákveðnir í sókninni, ekki láta þá komast upp með að brjóta vörnina okkar, nýta markatækifærin, skora fleiri mörk en þeir.....bla, bla" hvað annað. Þetta finnst þeim sem horfa á fótbolta kannski samt rosalega gáfuleg speki og eitthvað sem þeim hefði aldrei dottið í hug sjálfum. En það er ekkert skrítið fyrir fólk sem horfir á 90 mínútna markalausa jafnteflisleiki og fattar ekki að fótbolti er bara random spass. Hver í andskotanum myndi horfa á körfuboltaleik eða handboltaleik þar sem ekkert væri skorað, eða boxbardaga þar sem ekkert högg myndi hitta. Og svo eru fótboltafífl að segja að wrestling aðdáendur séu asnar. Flestir wrestling aðdáendur vita þó allavegana að wrestling er fake.

           Og ég er satt að segja ekkert viss um að allir fótboltamenn viti einu sinni að boltinn eigi að fara í markið. T.d. Baggio - var hann virkilega að miða á markið eða var hann kannski bara aldrei búinn að fá að vita hvert ætti að sparka boltanum. Það getur vel verið ekki. Alla vegana væri mér alveg drullusama hvert ég sparkaði boltanum ef ég fengi tugi milljóna fyrir að spila markalaust jafntefli við einhverja drullusokka, þó að ég myndi nú kannski krefjast auka þóknunar fyrir að þurfa að fara í sturtu með þessu hommapakki á eftir.