Týpísk blogg serían: Kæru lesendur. Það getur verið tímafrekt að lesa blogg. Margir bloggarar blogga á hverjum degi, jafnvel mörgum sinnum. Týpísk blogg serían mín leysir þetta tímavandamál þeirra sem vilja kynna sér blogg hinna ýmsu bloggara. Týpísk blogg súmmerar nefnilega upp allt sem þessi bloggari hefur að segja, þannig að ef þú lest það, þarftu aldrei aftur að lesa bloggið hans/hennar. Njótið þess vegna vel.. - Rökkvi Betarokk Hæ, ég heiti Betarokk og ég er atvinnugrúppía. Ég var á rosa djammi í gær, alveg blindfull úti um allan bæ, fór í sleik við fullt af strákum sem ég man ekki hvernig litu út og svona. Þetta var nú samt hálf misheppnað djamm, fór út um allan bæ að leita að einhverjum frægum til að hengja mig á og taka myndir af mér með og svoleiðis, en fann ekki neinn nema Lalla Johns. Úr því að hann er svosem kvikmyndastjarna þá hékk ég soldið með honum, þar sem hann lág áfengisdauður á bekk á Austurvelli. En svo varð mér kalt og ákvað að fara heim. Kannski ef ég held áfram að djúsa svona mikið, þá verður kannski gerð svona heimildamynd um mig eins og Lalla, og ég yrði rosalegt movie star. Það væri nú æðislegt. Það var ógeðslegt að koma heim alveg pissfull og búin að æla út um allt. Var með brjálaðan höfuðverk og til að komast í rúmið mitt þurfti ég síðan náttúrulega að klöngrast yfir alla kassana af "Vaknað í Brussel" bókinni sem seldust ekki. Það er voða lítið pláss í íbúðinni minni fyrir þeim öllum. Sem betur fer kom píkuþrællinn minn hann Jón Mýrdal heim til mín um morguninn til að hjúkra mér í þynnkunni. Mýrdal er æðislegur. Hann færði mér afréttara í rúmið, þvoði síðan upp, tók til og skúraði æluna upp af gólfinu frá því í gær. Síðan keypti hann líka 50 eintök af bókinni minni áður en hann fór heim.