Lágmenning.is lágkúrulegasta síðan á landinu!

Þokkalegur stærðarmunur!




Undanfarið bloggleysi

Einhverjir velta því eflaust fyrir sér af hverju ég bloggi svona sjaldan. Málið er að maður hefur litla lyst á að nördast áfram í tölvunni eftir fullan vinnudag við skjáinn. Ég er ekki með tölvu með nettengingu heima hjá mér og er ekki alveg að nenna að blogga í lok vinnudagsins. Ofan á þetta er ég búinn að vera kvefaður. Tókst að fá kvef af því að sitja of lengi á internetkaffi þar sem var kalt, helvíti ömurleg leið til að fá kvef miðað við að ég er búinn að lifa af ótalmarga -25 stiga frostdaga og labba í vinnuna án þess að kvefast neitt.

Ástæðan fyrir því að ég fer samt ekki í blogg hlé um tíma, eins og ég hef áður gert, er að ég vil láta vita ef eitthvað sniðugt gerist, beint eftir að það gerist (sérstaklega þar sem ég er í annarri heimsálfu og flestir sem þekkja mig heima vita ekki mikið hvað ég er að gera). Til dæmis verð ég vonandi loksins með standup hérna í mars og vil auðvitað skrifa um hvernig það gengur.




Smá sannleikskorn

Ég var eiginlega búinn að ákveða að hætta alfarið að dissa ákveðna manneskju, en síðan datt mér bara smá í hug og gat ekki stillt mig um að skrifa þetta.




Málefnalegar umræður fyrir málefnalegt fólk

Ég hef tekið eftir því að umræðurnar í vinnufélagahóp mínum virðast alltaf vera minna málefnalegar þegar ég er til staðar. Það er líka erfitt að segja eitthvað sem ég get ekki snúið upp í klám eða illkvittni á kostnað minnihlutahópa.

Um daginn var ég greininlega eitthvað kaldhæðinn, sem er oft eitthvað sem konur með gott mannlegt innsæi túlka sem afleiðingu af frústrasjón (og/eða því að engum þyki vænt um mann), þannig að ein gift konar þarna spurði mig: "Rökkvi do you need a hug?"

"I need a hug from someone who´s not married" var ég fljótur að svara. Þá vildi svo til að það er einn hommi sem er að vinna með okkur sem greip þetta. "You only said SOMEONE who´s not married, and I´m not married" sagði hann og glotti, í þeirri trú að hann hefði kannski loksins slegið mig út af laginu.

"No you want to wait untill I´m wearing my spandex wrestling costume to do that" svaraði ég honum. Það var of mikið fyrir hann. Mér tókst að gersamlega sjokkara og toppa homma með hommaskap og ég er ekki einu sinni hommi sjálfur.




Til allra sem skrifa komment undir fölsku nafni

Ég vil taka það fram við fólk sem er að skrifa hérna á síðuna undir nöfnum og póstföngum annars fólks, að það er ekkert fyndið, sniðugt eða frumlegt við það og ég kemst yfirleitt að því þegar fólk gerir það líka. Það er ólöglegt að nota nöfn og póstföng annars fólks til að skrifa athugasemdir þannig að mér ber skylda til að eyða öllum slíkum athugasemdum samstundis.




Duran Duran

Jibbí, ég er búinn að kaupa miða á Duran Duran í apríl í Montreal! Ég varð ómeðvitað Duran Duran fíkill í æsku. Ég fæddist 1978 og var þess vegna lítill polli þegar þeir voru á hátindi frægðarinnar. Ég á hins vegar átta árum eldri systur sem spilaði þá látlaust á þessum árum og festi lögin þeirra í hausnum á mér, þó ég hefði engan veginn gaman af þeim þá.

Svona 1995 eða svo komst 80s talsvert í tísku aftur og þessi lög fóru að glymja út um allt og ég var allt í einu fylltur nostalgíu sem gerði mig að miklum Duran Duran fíkli. Eina hljómsveitin sem ég fíla meira en þá er Depeche Mode, en ég varð aðdáandi að þeirra tónlist á eðlilegan hátt (ákvað sjálfur að hlusta á hana).






Open mike night

Síðasta mánudag fór ég á "Open mike night" á Comedyworks barnum hérna í miðbænum, svona til að sjá hvernig þetta gengur fyrir sig, áður en ég kem fram sjálfur. Þarna voru mjög mis góðir grínistar sem fengu 5 mínútur hver og síðan var atvinnugaur sem var kynnir og einn atvinnugaur sem lauk sýningunni.

Eins og alltaf þegar ég fer í þennan klúbb, að því er virðist vera, enda ég einhvernveginn alltaf á því að blandast inn í það sem atvinnugaurarnir eru að gera. Kynnirinn þarna byrjaði eitthvað á því að biðja fólk um að setjast fremst og spyrja það hvað það héti og þess háttar, sem var auðvitað nóg til þess að ég og hann færum að bulla eitthvað okkar á milli. Hann sagði "Yeah, I´ve heard how it´s actually warm in Iceland and cold in Greenland" og ég svaraði auðvitað "But there are some warm women in Greenland." Hann spurði mig líka hvað ég gerði og ég sagðist skoða klám í tölvunni allan daginn meðan ég þættist vera að vinna.´

Síðan spurði hann næsta gaur hvað hann gerði, sem var eitthvað mjög boring skirfstofudót, þannig að ég sagði "this guy makes me feel like I have a life." Þetta fór eitthvað voðalega fyrir brjóstið á kynninum. "We don´t want no haters in here" öskraði hann og fór í fýlu við mig.

Síðan kom fyrsti þáttakandinn í open mike, sem var einhver spikfeit húsmóðir, var eitthvað að tala um manninn sinn og það að hann gæti tekið 300 pund (136 kg) í bekkpressu. Ég þurfti að halda aftur af mér til að æpa ekki á hana að það væri ekki nærri nóg úr því hann ætti hana fyrir konu.

Einn gaurinn þarna var ungur Gyðingur, sem var ágætlega fyndinn. Sagði að einu sinni hefði hann geta fengið ókeypis tatoo, en það væri á móti trú Gyðinga að tattóvera sig. Eins og allir vita hins vegar, er það jafnvel enn meira á móti Gyðingdómnum að hafna einhverju sem er ókeypis, þannig að gaurinn var í miklum kvölum yfir þessu.

Síðan var hann eitthvað að tala um hvað "ferming" Gyðinga væri asnalegt, því að þá væru 13 ára strákar vígðir inn í það að "vera fullorðnir karlmenn." Og talaði eitthvað um að Gyðingar væru ekki fullorðnir karlmenn "untill they grew up and left home."

Mig langaði mjög mikið að spyrja hann þá og þegar hvenaær Gyðingarnir ætluðu að "grow up and leave Israel." En sem betur fer gat ég líka haldið þeirri athugasemd í mér, annars hefði ég getað komið mér í talsverð vandræði.

Þetta var sem sagt fínt, fyrir utan það að móðga atvinnugrínista annað skiptið í röð, en ég get ekki fengið að prófa þetta hjá þeim fyrr en í mars hins vegar, því það er eitthvað annað í gangi hjá þeim þangað til. Veit samt ekki hvort það gerir mikið til úr því ég virðist ekki einu sinni þurfa að fara upp á svið til að móðga alla í salnum.




Viðtal við Jón Gnarr

Kíkið á þetta viðtal. Mér fannst nokkuð gott kommentið hans með "have a point!" ef þú ætlar út í standup bransan, því persónulega finnst mér ég hafa séð allt of marga standup gaura á Íslandi sem eru ekkert annað en standup aðdáendur og wannabes, sem hafa ekkert fram að færa sjálfir.




Allir þessir frægu Íslendingar

Útlendingar spyrja mann fjandi oft um Björk þegar maður segir þeim hvaðan maður er. Í gær var ég hins vegar spurður "If you´re from Iceland, can you tell me what Magnus Ver is doing?" Það var mikið að maður hittir fólk sem veit eitthvað um ALVERU íslenska menningu!

Það vill reyndar svo til að þegar ég var í MH þá hélt ég tvisvar sinnum keppni um sterkasta mann MH og fékk Magnús til að vera dómara. Þess vegna sagðist ég auðvitað þekkja hann. Veit nú samt ekki hvort hann myndi þekkja mig aftur nema ég myndi segja honum hver ég væri.

Það er reyndar bara fyndið hvað Ísland er lítið land. Fólk segist þekkja eitthvað frægt fólk héðan og ég segist næstum alltaf þekkja það, sem er líka næstum alltaf satt, því Ísland er svo mikið sker. Held fólk trúi mér samt sjaldnast.

Einu sinni var Hollendingur sem sagði mér til dæmis að Eiður Smári væri í uppáhalds liðinu sínu og ég sagði "já hann var með mér í grunnskóla." Efast um að hann hafi trúað því. Og svona heldur þetta áfram: "Björk, já hálfbróðir hennar bjó í hverfinu mínu og var alltaf að hrekkja mig þegar ég var lítill." "Já ég hef hitt forsetann" og "Já ég hef einu sinni afgreitt Vigdísi í gróðrastöð."

Maður kemur bara út eins og einhver fáviti með sjúklega lygaáráttu. Málið er bara að Ísland er pínulítið samfélag þar sem maður kemst varla hjá því að vinna með, fara í skóla með, rekast á eða vera skyldur einhverju af þessu liði. Og það gerir mann ekki á neinn hátt merkilegri. Það er bara einhver ranghugmynd hjá fólki sem tilheyrir stórþjóðum, að það að rekast á frægt fólk sé eitthvað stórmerkilegt, bara af því að það er svo fjandi miklu ólíklegra þar en heima á Íslandi.




Snilld

Ég kláraði bókina um Ólöfu Sölvadóttur, íslensku dvergkonuna sem fór um Bandaríkin og laug því að hún væri inuiti, eða eskimói eins og það var kallað. Saga hennar er alger snilld. Hún var bláfátæk í Kanada og sáramóðguð á að vera alltaf spurð hvort hún væri eskimói þegar hún sagðist vera frá Íslandi. Loksins bauð einhver ríkur gaur henni talsverðan pening til að halda fyrirlestur um líf eskimóa og hún fór að sjá jákvæðu hliðina á þessum misskilningi.

Hún fór að segjast vera eskimói og varð rík á því að halda meira en 2000 fyrirlestra um líf eskimóa á Grænlandi, sem hún bullaði upp.

Hún sagði til dæmis að inuitar væru bara með dökka húð og svart hár af því þeir þvæju sér aldrei og væri svona ógeðslega skítugir. Hún sagði líka að allir inuitar væru svona litlir eins og hún og að það væri stanslaust 60-70 stiga frost á Grænlandi. Ég held að besta sagan hennar hafi samt verið að hún hafi farið frá Grænlandi til Íslands á hundasleða yfir ísinn sem var á milli landana.

Önnur góð saga var það að allir grænlenskir menn hafi þurft að ræna konu til að mega giftast henni. Þeir urðu að ræna henni og koma henni heim til sín, en ef þeir náðust þegar þeir voru að reyna, voru þeir drepnir. Þetta var af því að engir foreldrar vildu tengdason nema hann væri til í að hætta lífi sínu fyrir konuna.

Þessi kona fór um Bandaríkin með þessa fyrirlestra um 1920-30 sirca og það var ekki flett ofan af henni fyrr en eftir hún dó. Bullsögurnar hennar komust meira að segja í kennslubækur sem voru kenndar í barnaskólum! Ég er bara ekkert andskotans hissa á að ég hafi fengið ameríska túrista til Grænlands sem spurðu mig hvort ég væri eskimói.




Ef kurteisi kostar ekki neitt, þá er hún líka einskis virði

(Eða með öðrum orðum, ég er fúll (af því ég er ekki búinn að fá neitt á broddinn (af því ég er svo helvíti fúll alltaf (af því ég er ekki búinn að fá neitt á broddinn ... ))))




Urrgh!....

Djöfull er ég fúll núna. Það er nefnilega eitthvað óskiljanlegt helvítis spam í gangi núna á lágmenningu, sem gerir það að ég fæ fleiri þúsundir örstuttra heimsókna á síðuna. Ég veit ekki af hverju í andskotanum þetta er eða hvað er í gangi. Ef það er verið að reyna að brjótast inn er það allavegana ekki búið að takast. Þetta eyðileggur hins vegar algerlega það að geta séð raunverulegan heimsóknafjölda, því hann drukknar í spaminu.

Þetta er ekki skemmtilegt fyrir frægðarhóru eins og mig. Ég hélt aldrei að ég myndi verða svekktur að fá 30 þús heimsóknir á einum mánuði, en hvernig gæti ég hafa vitað að það yrði mestmegnis eitthvað furðulegt spam.





Eldri blogg

-Rökkvi Vésteinsson (rokkvi@lagmenning.is)