Árið 2004 í lágmenningu

Hjá lágmenning.is var árið aðallega minnisvert fyrir það vera byltingarár hvað varðar video og mp3 á síðunni. Þangað til í ár höfðum við haft nokkur mp3 lög, wrestling video og nokkra mp3 sketcha sem voru í allt of lélegum gæðum. Í ár komu hins vegar videosketchar, standup video og mp3 lög sem ég söng sjálfur á netið og voru þau downloaduð brjálæðislega mikið.

Byrjunin á download brjálæðinu komst reyndar af stað á furðulegan hátt, þar sem hollensk afþreyingarsíða var með grein sem hljómaði eitthvað á þessa leið: "Sjáið þessa algeru hálfvita sem halda að þeir geti meikað það í wrestling og komist á samning hjá WWE með þessu videoi sínu" og síðan var link á þetta wrestling video hér. Upp úr þessu var videoið downloadað rúmlega 10 þúsund sinnum á árinu. Það má því næstum segja að ég og lágmenningarliðið höfum hlotið aþjóðlega frægð fyrir að vera vitleysingar.

Næst ákvað ég að taka þátt í Sketch keppni PoppTíví og bjó til 2 video sketcha, Kynfræðslu í 9.bekk og Kyssiparið. Þeir voru sýndir í keppninni, en komust ekki áfram. Það kom þó engan veginn í veg fyrir vinsældir þeirra á netinu, en þangað fóru þeir í sumar. Fyrst voru þeir hýstir á Háskólaheimasvæðinu mínu (þar sem ég gat ekki séð fjölda downloads) og voru auglýstir á batman.is (sem er núna b2.is). Eftir að ég setti þá á heimasvæði lagmenning.is í október hafa þeir hins vegar verið downloadaðir um 2000 sinnum hvor.

Næst tók ég upp Kartöflugeymslulagið, Dóra feita og Grensásveginn, lög sem ég hafði búið til texta við og hafði alltaf langað að taka upp. Þau komu á netið í september og hafa verið downloaduð um 2-3 þúsund sinnum hvert.

Í ár hélt ég líka standup ferlinum áfram, sem ég hafði byrjað í fyrra. Alls var ég með 6 uppistönd og öll nema eitt af þeim heppnuðust vel. Ég var líka einu sinni kynnir í uppistands keppni. Úr því að ég flutti til Montreal, QC, Kanada í nóvember ákvað ég hins vegar að prófa að setja videoin af þeim uppistöndum sem ég tók upp á netið.

Fyrsta kom á netið í nóvember og næsta í desember. Ég hafði vissar efasemdir um að fólk myndi nenna að downloada svona stórum skjöldum (26 og 35 MB), en þær efasemdir urðu að engu, þar sem downloada request fyrir þessi tvö video eru næstum 4000 fyrir það fyrra og rúmlega 4000 fyrir seinna videoið.

Auðvitað hafði ég líka vissar efasemdir um að setja gömul video með mér á netið, þar sem ég var ekki eins góður uppistandari þá og ég er núna, en fannst þess virði að gera tilraun með þetta auk þess sem það varpar vissu sögulegu ljósi á það hvernig ég hef þróast í uppistandinu.

Þetta ár nennti ég ekki að fara í nein bloggstríð, ólíkt 2003, þar sem ég held ég hafi sett algert met í þeim á Íslandi. Þrátt fyrir smá diss frá honum Togga, þá nennti ég ekki út í bloggstríð. Ef ég vil dissa einhvern þá vil ég líka gera það almennilega, nenni ekki svona smávægilegum hnýtingum alltaf hreint. Þið munið þar af leiðndi sennilega ekki sjá mig í bloggrifrildi í náinni framtíð nema ég hafi ákveðið að virkilega láta einhvern heyra það.

Í ár hætti ég líka að blogga um tíma, en byrjaði aftur og hef að vissu leyti breytt um stíl.

Ekki má heldur gleyma því að lágmenning.is gaf út aðra videospóluna sína, Cult 2, sem inniheldur stuttmyndir frá efnilegum íslenskum kvikmyndagerðarmönnum.

Hvað er síðan framundan? Ég á auðvitað eitt uppistands video eftir, sem ég ætla að setja á netið snemma í eða um miðjan janúar. Ég fer bráðum að athuga með að vera með uppistönd hérna í Montreal líka og það getur verið að ég taki þau upp. Planið er að koma heim í frí í sumar og vera þá líka með uppistand ásamt Boxser, efnilegum nýjum grínista sem hóf feril sinn í ár.

Fyrir utan það er aldrei að vita hverju ég mun taka upp á. Árið 2005 mun allavegana ekki verða leiðinlegt ár í lágmenningu.

posted by Rökkvi on 12/31/2004 10:28:48 PM

Ann Coulter valin tussa ársins af lágmenning.is

Halelújabeljan og íhaldssinnaða freðkuntan Ann Coulter hefur verið útnefnd tussa ársins af lágmenning.is

Þessari konu finnst meðal annars að Bandaríkin eigi að ráðast á helst sem flest lönd í mið-Austurlöndum, hertaka þau og kristna þau. Hún er líka dugleg klappstýra fyrir Bush og hans halelújahyski. Hún hefur því auðveldlega hlotið titilinn tussa ársins.

Ef fólk er að spá hvort við veitum titilinn tussa ársins á innlendum vettvangi, þá nei, okkur langar ekki að vera kærðir fyrir meinsæri. Hins vegar er stundum þess virði að taka sénsinn í svoleiðis tilvikum þannig að við tilnefnum Gunnar í Krossinum samt fífl ársins á innlendri grundu. Takk fyrir okkur.

posted by Rökkvi on 12/30/2004 10:06:49 PM

Jólabókin í ár: Harry pothead and the philosophers stoned

posted by Rökkvi on 12/29/2004 09:38:58 PM

Saving Sniffy...

Í gær fór ég í gæludýrabúð og keypti mér rottu. Þetta mun að sjálfsögðu koma í veg fyrir að nokkur maður heimsæki mig og eyðileggur augljóslega alla möguleika sem ég hef á því að draga kvenfólk með mér heim. Mig hefur bara mjög lengi langað að eiga rottu. Finnst þær skemmtilegar og falleg dýr ef þau eru ekki búin að velkjast upp úr ræsum og ruslatunnum. Þetta eru líka kannski dýr sem ég finn vissa samkennd með og get samræmt mínum karakter.

Hins vegar er ég ekki að sjá um rottuna núna, því hún er geymd í gæludýrabúðinni, heldur nokkra fiska sem vinur minn á. Vinur minn er nefnilega í jólafríi og einhver þarf að sjá um hitabeltisfiskana hans á meðan. Hann á mjög flott saltvatnsfiskabúr með lifandi skel, tveim trúðfiskum, einhverju öðrum litlum fisk og nokkrum skeljakröbbum.

Einmitt þegar ég var að byrja að sjá um fiskana sá ég hins vegar áhugaverða heimildarmynd í sjónvarpinu, sem hét "Saving Nemo." Hún fjallaði um það að eftirspurn eftir hitabeltisfiskum og þá sérstaklega trúðfiskum, hefur stóraukist eftir að "Finding Nemo" myndin kom út. Verið er að veiða þessa litlu sætu fiska svo mikið að stofnarnir eru nú í verulegri hættu. Það er nefnilega eitthvað voðalega erfitt að fá þessa fiska til að fjölga sér í búrum. Kannski ekkert óeðlilegt að grey dýrin séu feimin við að æxlast þegar það er alltaf verið að stara á þau gegnum glerveggi.

Þess vegna finnst mér að það ætti að gera rottur að vinsælum gæludýrum. Villtar rottur þykja nefnilega vera soddan plága. Það er kannski séns að það væri samt hægt að útrýma þeim í náttúrunni með ótakmarkaðri kapítalískri veiði, eins og er verið að gera með fiskana. Disney þyrfti bara að fá Pixar með sér til að gera sæta litla teiknimynd "Saving Sniffy" eða eitthvað álíka, um ofboðslega sætar litlar rottur. Þá myndu allir vilja eiga rottur fyrir gæludýr, verðið á þeim myndi margfaldast og ofveiði strax hefjast.

Brátt yrðu engar villtar rottur til, heldur bara rottur í búrum... gallinn er reyndar bara, að rottur setja það ekkert fyrir sig að ríða þó þær séu bak við lás og slá.... æ... það er víst vandi... má samt reyna....



posted by Rökkvi on 12/29/2004 07:05:51 PM

Toggi tjáir sig

Jamm ég var fyrst að reka augun í þetta núna (smellið á linkinn fyrir ofan) en hann Þorgrímur, eða Toggi eins og hann er oftast kallaður var að tjá sig aðeins um mig (eins og hann er vanur að gera við flest tækifæri). Það eru svo sem góðar fréttir, enda sést það þarna að mér hafi nú bara tekist að gleðja manninn talsvert með einhverju bulli.

Það er gott því að mér sýnist Togga leiðast og ekki veita af. Fyrsta merki um það er að hann sé að lesa dót eftir mann sem hann segir að sé ófyndnasti og leiðinlegasti maðurinn á Íslandi eða eitthvað álíka. Mikið hlýtur hann að hafa lítið að gera greyið. Það má líka sjá að hann er eitthvað ekki að nenna að blogga, langt á milli færsla hjá honum og hann segist fara í frí.

Jamm, þá er alltaf ráð að leita sér að bloggstríði í leiðindunum svona til að maður nenni að halda blogginu áfram. Já og þá hlýtur svarið líka að vera að koma á þröskuldinn til mín og biðja um bloggstríð. Augljóslega, jú, því ég hef nú hingað til verið sá allra duglegasti að búa þau til. Ég verð hins vegar að bregðast vonum hans Togga í þetta sinn.

Kannski er ég bara að verða gamall og linur, en ég nenni bara ekki bloggstríði í augnablikinu. Ég var búinn að segja Togga að hann yrði nú að koma með eitthvað ALMENNILEGA krassandi eða ósvífið til að mér finndist taka því að koma með skítkast til baka. Eða kannski er bara of stutt síðan ég fékk á broddinn eða eitthvað, ég er allavegana voðalega mellow. Kannski ég þurfi bara svona nokkurra mánaða kynsvelti í viðbót til að byggja aðeins upp testósterón og frústrasjón fyrir eitt stykki le Grande skítkast.

Hver veit? Ég er allavegana farinn að hugsa um eitthvað áhugaverðara, eins og til dæmis "eskimóa" lyadverginn sem ég fékk bók um í jólagjöf.

posted by Rökkvi on 12/27/2004 07:37:06 PM

Smellið hérna og skrollið aðeins niður

Snilldar fyndið. Einhver gelgjugaur með "réttan" tónlistarsmekk.

posted by Rökkvi on 12/27/2004 07:22:38 PM

Gleðileg (trúleysingja) jól

Jamm núna eru jólin þannig að mér finnst rétt að óska öllum heima gleðilegra slíkra. Munið að jólin eru að sjálfsögðu hátíð heiðingja sem voru að halda upp á það að dagurinn væri farinn að lengjast. Munið líka að jólin snúast um pakka og jólatré, það er að segja dót sem kemur kristinni trú og þvílíku halelújakjaftæði ekkert við.

En hvað um það, ég verð að segja ykkur frá algerri snilldar jólagjöf sem ég fékk frá litlu systur minni. Það er bók um íslenska kellingu, sem var dvergur, fór til Bandaríkjanna og þóttist vera eskimói (inuiti). Ekki nóg með það, þá varð hún fræg út á þetta og hélt ótalmarga fyrirlestra um líf Grænlendinga, víðsvegar um Bandaríkin og Kanada. Hún sagði meira að segja að hún væri ekkert dvergur, eskimóar væru bara svona litilir!

Þetta verð ég að viðurkenna, finnst mér óendanlega fyndið, hversu óendanlega rangt sem þetta kann að hafa verið. Kellingin hafði aldrei einu sinni komið til Grænlands (ólíkt mér sem hef komið þangað án gríns yfir 100 sinnum) og hún hélt yfir 2000 fyrirlestra um landið og þjóðina! Það er ekki einu sinni víst að hún hafi nokkurn tíman hitt alveru inuita (eskimóa).

Get ekki beðið eftir að lesa þessa bók.

Smellið hér til að sjá meira um bókina


posted by Rökkvi on 12/25/2004 09:41:26 PM

Nýtt standup video!

(takið eftir að gamla videoið er farið af síðunni vegna pláss takmarkana)

Jæja, eins og ég lofaði er ég búinn að setja nýtt standup video á netið. Þetta er uppistandið sem ég tók akkúrat eftir að ég hafði "tapað" í forkeppninni í Fyndnasta manni Íslands. Eftir allt rifrildið um hvort ég hefði átt skilið að komast áfram eða ekki, var augljóst að það lá á mér að sanna að ég gæti eitthvað og væri ekki bara tapsár lúði.

Það eina sem ég gat gert var að sjálfsögðu bara að vera með fleiri uppistönd, standa mig vel og sanna hvað ég gæti í þessu. Það myndi segja meira en þúsund orð í rifrildi. Fyrsta uppistandið á leiðinni að þessu markmiði var það sem þið sjáið á videoinu.

Það var haldið í Stúdentakjallaranum skömmu eftir að ég tók þátt í FMÍ, eða um viku fyrir úrslitin í þeirri keppni. Þarna var ég búinn að vera að rífa kjaft við Bjarna töframann á netinu. Hann hafði talað um að koma á uppistandið og ég hafði skorað á hann að gera það og heyra dissið sem ég hefði fyrir hann. Það varð nú ekki úr að hann léti sjá sig þarna, en eins og þið getið séð á videoinu, þá kom það ekki í veg fyrir að ég ætti soldið diss handa honum. Síðan höfum við Bjarni hætt að vera með skít út í hvorn annan og erum hálfgerðir kunningjar eins og er - spjöllum oft saman ef við rekumst á hvorn annan. Það kemur samt ekkert í veg fyrir að ég setji þetta video á netið.

Ég bauð líka hinum hátt setta femínista, Salvöru Gissurardóttur, á uppistandið og mér til mikillar furðu mætti hún, hlustaði á þetta og hló eins og vitleysingur að þessu.

Allt í allt var þetta 3ja uppistandið mitt frá byrjun, en ég er núna kominn upp í 11 stykki. Ég er að sjálfsögðu betri núna en þá og margt sem ég myndi vilja bæta þegar ég horfi á þetta, en hvað með það, ég er ekki hérna heima til að vera með standup þannig ég get alveg eins sýnt ykkur þetta. Svo hefur þetta líka visst sögulegt gildi í ferli mínum. Hafið bara gaman af.


posted by Rökkvi on 12/19/2004 09:53:04 PM

Hvað er málið með Fyndnasta mann Íslands - eyðilagði ég virkilega þessa keppni?
(hægrismellið hér og veljið save as til að lesa frekar sem word skjal)

Nú er árið að verða búið og ekkert hefur heyrst um að það eigi að vera Fyndnasti maður Íslands keppni. Kunningjar mínir sem langar að verða uppistandarar skrifa til mín á msn og spyrja mig hvort ég viti eitthvað, úr því ég tók nú einu sinni þátt í þessu. Ég segi þeim að ég sé ólíklegasti maðurinn til að spyrja og að nei - ég hafi ekkert heyrt, og meira að segja leitað á netinu án þess að geta fundið neitt. Það lítur hreinlega út fyrir að þessi keppni hafi runnið sitt skeið.

Ég get ekki annað en velt því fyrir mér hvort að öll neikvæðnin í kringum keppina í fyrra eigi sök á þessu - og það er alveg á hreinu hver olli mestu af þessari neikvæðni.

Fyrir þá sem ekki muna þá tók ég þátt í forkeppninni 2003. Fyrsta sían fyrir uppistandarana var reyndar val á þeim sem fengju að taka þátt. Grínistarnir mættu einfaldlega í viðtal til tveggja aðstandenda keppninnar, Baldvinu sem er aðal mannskjan á bak við þetta og stelpu sem vann hjá Miller, og þurftu að sannfæra þær um að þeir væru verðugir. Persónulega fannst mér sá hluti mun meira stressandi en keppnin sjálf enda vissi ég að ég gat fengið fólk til að hlægja, en ekkert hvernig þær sem völdu inn í keppnina hugsuðu. Það var virkilega leiðinleg tilhugsun að fá kannski ekki einu sinni séns til að reyna.

En ég hafði svo sem nóg fram að telja til að koma mér inn í keppnina, hafði áður verið með uppistand einu sinni, komið í sjónvarpinu með wrestling, var þekktur út á lagmenning.is o.s.frv. Það varð því úr að ég fékk að vera með og var ákveðið að ég yrði fyrstur til að koma fram - sem er yfirleitt talið erfiðara og meira stressandi, þar sem maður þarf að byrja með kaldan sal og brjóta ísinn. En ætli sú ákvörðun hafi ekki haft eitthvað að það sjálfsöryggi sem ég sýndi benti til þess að ég ætti ekki erfitt með það, eða öllu heldur að konurnar ákváðu að ég skyldi sko sýna að ég gæti staðið undir þessu stóra egói sem ég varpaði frá mér.

Síðan rann dagurinn upp eins og allir dagar hljóta að gera á endanum. Og þetta var merkilegur dagur í það minnsta. Þarna hitti ég í fyrsta sinn Bjarna töframann, sem var kynnir. "Hver ert þú eiginlega?" spurði ég hanni, því ég vissi ekkert hver hann var áður en ég tók þátt í keppninni. "Ég er nú kynnirinn hérna" sagði hann. Það er merkilegt með marga grínista að það er eins og þegar þeir stígi fæti inn í eitthvert herbergi, þá búist þeir við að allir fari að hlusta á allt sem þeir eru að segja og hlægi að því, af því þeir séu þekktir grínistar. Þetta fannst mér soldið eiga við um Bjarna í þetta skiptið og að sjálfsögðu, í miklum mótþróa, datt mér ekki í hug að þegja og hætta að segja það sem ég ætlaði að segja bara út af þessu, talaði bara hærra og meira ef eitthvað. Kannski ekki alveg pláss fyrir tvö stór egó í einu litlu herbergi.

Hinir keppendurnir á þessu kvöldi voru stelpa frá USA sem heitir Tafeta og íslenskur gaur sem ég ætla ekki að nefna af kurteisisástæðum. Það bar mjög lítið á gaurnum en Tafeta tjáði sig um að hún væri stessuð og hinar stelpurnar (3 af 4 dómurum þarna voru konur) höfðu mikla samúð með því og reyndu að hughreysta hana eitthvað. Við ákváðum síðan að kynna mig sem "Ósvífnasta mann Íslands" enda hafði ég auglýst mig á netinu undir því nafni, til að hæpa þátttöku mína í keppninni.

Bjarni steig á svið og kvartaði yfir því að það vantaði lýsingu á sviðið. Ég hrópaði fram í að hún ætti bara að koma þegar fallega fólkið kæmi upp á svið, svona til að standa nú undir nafni. Það fannst áhorfendum líka nokkuð fyndið. En ég var allavegana kynntur sem "Ósvífnasti maður Íslands" og steig upp á sviðið. Þið getið horft á myndbandið af uppistandinu mínu þarna. Hafið bara í huga að myndbandið er ekki í sérstaklega góðum gæðum, það er bara einn hljóðnemi á videomyndavélinni, þannig það hlutfallslega mjög lítið í crowdinu, en mikið í vinum mínum sem halda á henni og auðvitað að það er allt öðru vísi að horfa á video af þessu en að vera viðstaddur.

Í stuttu máli sagt gekk þetta vel. Fólk hló gegnumgangandi að þessu. Ég byrjaði ekkert sérstaklega vel en komst fljótt á flug og lét áhorfendur nokkrum sinnum springa úr hlátri. Það var kannski helsti ókosturinn að ég labbaði of mikið á sviðinu, sem er soldið óprófessjonal. Þegar ég spurði dómarana hvort tíminn minn væri útrunninn sögðu þær já, en áhorfendur hrópuðu "meira, meira" þannig ég hélt samt áfram, sagði nokkra brandara um strumpana en ákvað að sleppa dótinum mínu um Sval og Val, Tinna og Brúðubílinn, úr því ég væri hvort sem er kominn yfir tímann.

Eftir mér kom Tafeta síðan og var alveg fín þannig séð. Bara rosalega einhæf með brandarana sína og frekar ófrumleg. Fólk hlóg alveg að henni en sprakk aldrei úr hlátri. Síðasti gaurinn var hins vegar hörmulegur, fólk hætti hreinlega að hlusta og fór að tala saman.

Dómnefndin fór og talaði saman, Bjarni kom síðan á sviðið og tilkynnti að Tafeta hefði unnið. Ég og vinir mínir og systir mín voru drullu óánægð með þetta. Ég fór til að kveðja dómarana og það var alveg augljóst hversu ósáttur ég var. Baldvina sagði að þetta hefði verið spurning um mig eða hana (það var nú reyndar augljós að þriðji gaurinn var ekki að fara að vinna þetta) og ég sagði eitthvað um að ég hefði ekki trú á að stelpan væri betri uppistandari en ég. Stelpan frá Miller sagði við mig að það hefðu nú verið einhverjar umræður um þetta og sagði "þú tekur bara þátt næst" sem ég svaraði með "ég tek ekkert þátt næst neitt" því mér fannst ekki ástæða til þess að gera það. Mig langaði soldið að sleppa því að taka við 10 þús kr. sem ég fékk fyrir að taka þátt, en það hefði auðvitað bara verið að gefa þeim pening þannig ég hirti þá frekar (og gaf þá seinna til Geðhjálpar).

Ég var virkilega reiður yfir þessu, meira að segja svo fullur af adrenalíni að ég sofnaði ekki alla nóttina. Ég ákvað að skrifa á síðuna mína að þetta hefði verið ripoff og mismunun. Þetta hefði verið af því að dómurunum líkaði betur við Tafetu sem persónu, þær hefðu ekki þolað dónalegt og politically incorrect innihald uppistands míns og að þær hefðu haft samúð með litlu útlensku stelpunni sem var svo stressuð að vera að taka þátt.

Það er auðvitað skemmst frá því að segja að þessi skrif fengu mikil viðbrögð. Bjarni töframaður fór sjálfur að skrifa í kommentakerfið um að ég hefði verið óprófessjonal, sem leiddi á endanum til þess að fullt af fólki fór að dissa hann og hans efni á móti. Baldvina skrifaði persónulega (undir dulnefni auðvitað) að ég væri egóisti og lélegur og allt milli himins og jarðar. Hún var alveg æf yfir þessu konan. Ég hafði nú ekki beinlínis samúð með reiði hennar, fannst hún ekki beinlínis getað verið hissa yfir því að fá mann í keppnina sem er yfirlýstur "Ósvífnasti maður Íslands", er meira að segja með dónaskap við kynninn, láta hann tapa eftir að fá bestu viðbrögðin og hva - hann rífur kjaft út af því?

Fyrir utan þetta var fullt af fólki sem skrifaði komment og skrifaði um þetta á egin vefsíður. Diss og dónaskapur með og á móti mér og líka Bjarna sem hafði dregist inn í þetta. Ég ákvað að halda mitt eigið uppistand í Stúdentakjallaranum, bjó til diss um Bjarna og skoraði á hann til að mæta. Hann mætti ekki, en við fórum að hætta að rífa kjaft við hvorn annan á netinu og Bjarni bauð mér að koma frekar og tala við sig á lokakvöldi Fyndnasta manns Íslands. Mér fannst auðvitað fáránlegt að fara á lokakvöldið, þar sem allt þetta fólk sem ég hafði ausið dónaskap yfir myndi vera, en ég gat ekki sagt nei. Ég hafði ekki efni á því, þar sem ég hafði kallað Bjarna heigul fyrir að mæta ekki á uppistandið mitt og gat þá ekki verið heigull sjálfur.

Ég mætti þarna og horfði á úrstlitakeppnina og hitti að sjálfsögðu dómarana. Það var augljóst að Baldvina var ekki beint glöð að sjá mig þarna, en stelpan frá Miller kom og talaði við mig, sagði að sér hefði fundist fyndið að lesa allt dissið frá og til mín og að það hefði verið rosaleg auglýsing fyrir keppnina. "Og best fannst mér myndin af þér he, he, he" sagði hún og var að tala um nektarmynd sem sett hafði verið af mér á netið - það var nefinlega veðmál að vinur minn mætti setja þessa mynd á netið ef ég tapaði keppninni.

Tafeta var fyrsti keppandinn og hún var orðrétt með sama prógramm og áður, fékk þar af leiðandi verri viðbrögð en í forkeppninni, þar sem sumir voru búnir að heyra þetta. Síðan var Gísli, gaurinn sem vann keppnina, mér fannst hann slappur, með klósetthúmor og allt of langar sögur. Það var líka gaur þarna frá Norðurlandi sem var nokkuð góður, en með of mikið af stolnu dóti.

Síðasti keppandinn var Birgir Búason, sem var mikið hæpaður sem gulldrengur keppninnar. Ég hafði á tilfinningunni að það væri hálfpartinn búið að láta hann vinna, þar sem hann var hafður síðastur og hafði fengið mikið hrós frá Bjarna. Það var hins vegar ekki hægt að neita því að það voru ástæður fyrir því - hann var einfaldlega miklu betri en keppinautar hans - það var enginn samanburður. Hann bara rústaði þeim.

Af einhverjum fáránlegum ástæðum var Gísli samt látinn vinna, mörgum til mikillar óánægju. Ég rakst meira að segja á grein á huga sem fjallaði um þetta og var mjög sammála henni. Eftir keppnina fór ég og spjallaði við Bjarna og fannst hann bara vera fínn gaur svona undir fjögur. Við sáum heldur enga ástæðu til að vera óvinir og höfum stundum spjallað saman þegar við rekumst á hvorn annan. Hann var sammála mér um að Birgir hefði átt skilið að vinna. Ég skrifaði að sjálfsögðu um það á netinu að það hefði aftur verið ripoff hjá dómurunum og dissaði þá ennþá meira. Ég persónulega get ekki skilið af hverju þau létu Birgi ekki vinna og gáfu mér (og öðrum) svona gullið tækifæri til að hakka þau í sig.

Ég get alveg skilið að þeim hafi ekki líkað við mig vegna þess að ég sé egóisti og allt það, þó það afsaki ekki neitt að það hafi haft áhrif á hvernig þau völdu. Litla systir, sem er í sálfræði, talaði að þetta væri týpísk "jákvæð mismunun" - það er að mismuna með þeim sem er minni máttar því maður hefur samúð, þar sem Tafeta var 1) stelpa 2) lítil og sæt og kurteis 3) útlendingur 4) lesbía 5) að vera með uppistand í fyrsta sinn og sagðist kvíða fyrir því.

Ég veit ekki hvort það er satt sem stóð í greininni á huga að þeim hafi fundist Birigir of ungur eða eitthvað, en það væri bara heimskt, því það er nú einu sinni aldurstakmark í keppnina. Ég skil bara ekki hvað þau voru að pæla.

En málið með því sem ég er að tala um er að maður kemst ekki hjá að velta því fyrir sér hvort öll neikvæða umfjöllunin, rifrildin og ósættið, hafi gert af verkum að þau hafi bara gefist upp á að halda keppnina. Auk þess var það frekar slæmt fyrir þau að sigurvegarinn 2002, kallaður Fíllinn, hefur virkilega floppað eftir að vinna titilinn og ég hef ekki séð að Gísli hafi náð neinum frama eftir sinn sigur. Miðað við að fyrri sigurvegarar eru til dæmis Pétur Jóhann, Úlfar Linnet og Steinn Waage, er það frekar slappt.

Er ég ánægður með að þessi keppni sé ónýt? Finnst mér það gott ef það var mér að kenna? Nei - auðvitað ekki. Nú er fullt af ungum grínistum sem fá ekki tækifæri til að spreyta sig. Mér finnst það synd satt að segja. En finnst mér að aðstandendur keppninnar geti sjálfum sér um kennt? Já svo sannarlega! Þegar þú ert að halda keppni sem heitir "Fyndnasti maður Íslands" þá finnst mér lágmarkskrafa að sigurvegarinn sé einhverstaðar nálægt því að bera þann titil með réttu. Annars gæti þetta alveg eins heitað "Maðurinn sem við persónulega hlægjum mest að." Húmor er mjög afstæður og erfitt að segja hvort einhver sé fyndnari en einhver annar - eða bara hvort eitthvað sé fyndið yfir höfuð, en ef eitthvað er góður mælikvarði á fyndni, þá er það fólksheildin, þvagan, crowdið. Það ætti alltaf að vera markmið svona dómnefndar að, eins og það heitir á ensku: "Give the people what they want."

Sjá ennfremur:

Bloggið mitt um að þetta hefði verið ripoff (sjá bæði efst og skrolla niður að "Ripoff" fyrirsögninni)

Video af uppistandinu mínu


posted by Rökkvi on 12/11/2004 10:44:14 PM

Iss, ég fékk ekki nema 33% í þessu prófi

Samt sýnist mér þetta vera próf sem er sérhannað til að fá fólk til að trúa að það sé hinsegin (svona recruiting mission í gangi).


posted by Rökkvi on 12/11/2004 07:26:35 PM

Artíhommar og uppistand

Í gær hringdi íslenskur vinur minn í mig og bauð mér í partý. Kærastan hans er nefnilega í listaskóla og það var smá svona listasýningarpartý sem hann sagði að væri kjörið fyrir mig að koma í. "Rökkvi þú getur ekki klikkað á þessu, fullt af háskólastelpum og allir strákarnir þarna eru hommar."

Hvernig getur maður eins og ég hafnað slíku tilboði? En eins mislukkaður og ég er alltaf, lenti ég bara í froðusnakki um list við nokkra homma, í staðinn fyrir að reyna að svara ófullnægðri eftirspurn eftir mönnum sem vildu ekki "bara vera vinir" allra sætu listastelpnanna. Ég datt einhvernveginn út í það að spyrja listahommana hvort það væri almennt betra að læra mikið um list - og verða þá kannski of mótaður í sínum hugmyndum - eða reyna frekar að skapa list út frá eigin ómótuðu hugmyndum (láta það koma frá hjartanu eða eitthvað álíka klisjukennt).

Þeir sögðu að maður yrði að mennta sig um list, annars væri það sem maður gerði svo "naive" og það væri aðeins einstöku sinnum sem fólk gæti skapað góða list beint út frá hjartanu - en ekki með djúpri þekkingu á list og sögu hennar. (Það var sem betur fer búið að hella í mig talsverðu áfengi, þannig mér fannst þessar froðusnakks umræður meira að segja mjög skemmtilegar). Þá kom hins vegar vinur minn, sem er meistari í froðusnakki hvenær sem hann langar og sagði að allt sem að kærastan hans gerði sem listamaður, væri gjörsamlega beint frá hjartanu og algerlega óháð "lærðri list."

"Vááá!" sagði homminn andköfum og fór spenntur að láta sýna sér myndirnar hennar, með útskýringum frá vini mínum. Það var ekki að því að spyrja að honum fannst listaverkið hennar æðislegt og lang best á sýningunni. Hann var mjög upp með sér yfir þessu "koma frá hjartanu" dæmi, datt kannski ekkert í hug að stelpan er í listaskóla. Döhhh. Þar sem hún er að læra að vera listamaður. Við öll þrjú, ég, vinur minn og kærastan hans, grenjuðum síðan úr hlátri yfir þessu.

Þegar ég loksins fór síðan að reyna við kvenfólkið, var ég dreginn burtu af vini mínum, til að fara á uppistand. "Þú segir mér að koma hérna af því ég geti ekki klúðrað að hözla og svo klúðrar þú því bara fyrir mér!" mótmælti ég hástöfum, þangað til að mér var sagt að þetta hafi hvort sem er verið lesbía sem ég var að tala við.

Við sem sagt enduðum á heljargóðu uppistandi. Fyrst voru improv gaurar sem fá fólk upp á svið til að gefa þeim línur sem þeir spinna út frá. Ég hoppaði að sjálfsögðu upp á svið og þetta var alger snilld. Þeir létu mig vera forseta Bandaríkjanna og ég sagðist ætla að sprengja eitthvað útland, til að hylja fyrir kynlífshneykslið mitt. "Hvaða land" spurðu þeir. "Æ bara eitthvað land sem hatar frelsið, það að verða sprengdir soldið mun kenna þeim að elska það." Síðan sagðist ég ætla að eiga kynlífshneyksli með Barböru Streissand.

Í heildina voru improv gaurarnir og 3 hefðbundnir standup gaurar. Ég hef bara þetta að segja um það sem ég sá: Ísland er EKKERT miðað við það sem þeir eru með þarna. Íslensku uppistandararnir eru algert DJÓK miðað við þá. Þetta eru fokking drullu fyndnir og sniðugir gaurar og koma mjög vel fyrir á sviði. Mig langar ekki neitt heim!



posted by Rökkvi on 12/05/2004 05:26:33 PM

The "Truth" for youth

Nú er ég trúleysingi eins og flestir vita. Ég vil nálgast skýringar á hlutunum út frá rökum og reynslu hvort sem það er í vísindum eða bara í manns persónulega lífi.

Trú fer í taugarnar á mér. Samt get ég yfirleitt þolað fólk sem trúir, svo lengi sem það er hvorki að predika boð og bönn eða siðfræði á annað fólk, eða rengja vísindi sem ekki samræmast trúnni. Ég þoli hins vegar ekki heimskt bókstafstrúarfólk.

Nú var ég að rekast á merkilega síðu sem heitir The truth for youth sem er með því heimskasta kjaftæði sem ég hef séð. Þarna eru teiknimyndir sem eiga að kenna fólki hversu slæmir hlutir eins og samkynhneigð, rokktónlist og þróunarkenningin séu. Á forsíðunni stendur "Sometimes the truth hurts, but you´ve got to deal with it."

HALLÓ. Þetta kemur frá fólki sem heldur því fram að það sé almáttugur andi á himnum, sem hafi ekkert betra að gera en hafa áhyggjur af samkynhneigðu fólki á smáplánetu eins og jörðinni, að við höfum sál sem fari til himna og lifi endalaust, að maðurinn hafi verið skapaður en ekki þróast og að einu sinni hafi kall tekið par af öllum dýrategundum á jörðinni með sér í eitt skip að sigla.

Ég skal gefa þessu fólki smá sannleika til að díla við: Maðurinn er kominn af öðrum lífverum, hann er gáfaðri en önnur dýr, en fyrir utan það ekkert merkilegri, "sálin" er bundin við heilastarfsemi okkar og þegar við deyjum er hún búin, við drepumst og það er endirinn á öllu sem við þekkjum. Það er ekki til himnaríki sem við svífum upp í og búum í að eilífu - FÍFL!

Þetta er sannleiki sem mörgum finnst lítið skemmtilegur og búa sér þá oft til eitthvert bull um himnaríki eða sálir sem skipta um líkama eða eitthvað álíka gáfulegt. Fínt. Ef fólki finnst það of merkilegt til að drepast og þolir ekki veruleikann, ætla ég ekki að pína það til að horfast í augu við hann. Bara ekki reyna að tala um afneitun sannleikans hjá öðrum.

En ef fólk hérna langar að fá innsýn í víðáttuheimsku haleújapakksins í Bandaríkjunum. Þá getið þið skoðað t.d. af hverju hommar eru syndgarar (guð sendir þá ekki til helvítis - þeir senda sjálfa sig til helvítis með því að VELJA að syndga) eða af hverju þróunarkenningin er vitlaus (og ekki bara vitlaus, heldur RASISMI). Persónulega finnst mér bara merkilegt að svona áróður skuli yfirleitt virka. Fyrir meðalgáfaðann/upplýstan mann hlýtur svona kjaftæði að virka öfugt. Fær fólk frekar til að vera illa við trúaða, jafnvel þá sem eru ekki svona ofstopafullir.


posted by Rökkvi on 12/02/2004 01:04:07 AM