Erftitt að lifa tvöföldu lífi?

Ég hef alltaf síður viljað að kennararnir mínir í Háskólanum og núna upp á síðkastið vinnufélagar mínir í forritunarbransanum, vissu um þessa síðu hérna. Þegar ég var ennþá í lífefnafræði sá einn prófessorinn mig reyndar í wrestling í sjónvarpinu og fannst það mjög fyndið og það var í sjálfu sér ekki svo hræðilegt. Merkilega þá tók hann mig ekkert síður alvarlega í heimspekilegum og vísindalegum umræðum eftir það.

Þegar ég byrjaði að vinna sem forritari hérna á Íslandi var ég hins vegar skíthræddur um að vinnufélagar mínir myndu strax sjá síðuna, ef þeir væru ekki búnir að því áður og draga vissar ályktanir af henni sem yrðu mér kannski ekki að öllu leyti til góðs. Til að byrja með þarf til dæmis ekki annað en slá upp "Rökkvi" eða "Rökkvi Vésteinsson" á google til að fá lagmenning.is sem efsta hlekk.

Ég var hins vegar svo ofur heppinn að það var ekki fyrr en nokkrum dögum áður en ég flutti til Kanda að þeir fundu síðuna, hlustuðu á kartöflugeymsluna og fór að finnast ég jafnvel skrítnari en áður (þó þeir hafi nú ekki getað annað en hlegið að þessu dóti).

Nýlega sýndi ég hins vegar nýju vinnufélugum mínum hérna úti wrestling videoin mín, svona upp á húmor. Það hljómar svo fáránlega þegar ég segi fólki hérna að ég, 72 kg mjóni, hafi verið "a professional wrestler in Iceland." (Wrestling sem er fake heitir professional wrestling, alveru wrestling heitir amateur wrestling).

Þar sem hlekkirnir á videoin voru að sjálfsögðu á þessari síðu, fóru vinnufélagar mínir að sjálfsögðu að skoða hana frekar. "Hah!" hugsaði ég, "þeir skilja hvort sem er ekkert í textanum." Það vildi hins vegar svo til að þeir notuðu einhverja hræðilega þýðingarvél gegnum netið. Þar sem þessi þýðingarvél er drasl, hafði ég ekki miklar áhyggjur af því heldur.

Þá var þessi vél svo skemmtileg að halda að "Kanar" á íslensku þýði "Canada." Það segir sig því sjálft að á milli ótalmargra óskiljanlegra setninga, fundu þeir "Canada is stupid" og álíka setningar út um allt á síðunni. Nú halda þeir víst að ég sé ömurlegur hrokafullur Íslendingur sem kunni ekkert að meta í þeirra ágæta landi og reyni að nota internetið til að sverta það við öll tækifæri :(


posted by Rökkvi on 11/27/2004 05:45:54 PM

My politically incorrect thoughts...

Fyrstu helgina mína hérna ákvað ég að fara á sportbar og horfa á boxið. Hálfan laugardaginn ráfaði ég þar af leiðandi um aðal verslunargötur borgarinnar, letiandi að sportbar sem varð auðvitað til þess að ég fann að minnsta kosti 4 stripp búllur en ekki það sem ég var að leita að (kannski að einhverju leyti athyglisbrestinum sem fygldi því að finna strippklúbbana að kenna).

Um kvöldið fann ég hins vegar leigubíl og lét hann keyra mig á götu sem er full af börum. Eftir mikið vesen og panic hjá frönskumælandi leigubílstjóranum, af því ég gaf honum bara upp götu sem tegir sig marga kílómetra en ekkert númer og af því að ég held hann hafi orðið soldið hræddur þegar ég fór að boxa út í loftið til að útskýra fyrir honum (I want to go to a sports bar, to watch boxing), komst ég loksins á pub sem sýndi barsmíðarnar í sjónvarpinu.

Áhugavert kvöld. Byrjaði að horfa á hinn 42 ára Evander HORNYfield (hann á krakka út um allt gamli graðnaglinn) þar sem hann var að láta berja sig. Evander er nefnilega búinn að láta berja sig svo mikið, að hann heldur að hann geti ennþá orðið heimsmeistari langt fram í ellina. Þegar maður er barinn soldið, þá virkar það nefnilega eins og höfnun á mann og merki um að hætta. Ef maður er hins vegar barinn nógu ógeðslega mikið, missir maður þetta vit til að gefast upp.

Síðan hitti ég Ameríkana. Þá meina ég auðvitað Bandaríkjamann, þótt Kanadamenn séu tæknilega Ameríkanar líka (reyndar Mexíkanar líka ef út í það er farið). Og við töluðum lengi saman um - já - hvað Ameríkanar séu heimskir!

Líkur eru reyndar á að ef maður hittir Ameríkana fyrir utan Bandaríkin, að hann sé vel yfir meðallagi greindur miðað við landa sína. Mestu hillbilly og trúarfíflin fara nefnilega aldrei til útlanda. Þessi gaur var líka bissnessmaður með meiru, forstjóri fyrirtækis á sviði krabbameinsrannsókna. Það kom mér þar af leiðandi ekki að óvart að konan hans var mun yngri og fallegri en hann ;)

Eftir að missa af mestu af boxinu eftir að tala um heimsku Kananna (ótæmandi umræðuefni auðvitað), gat ég horft á síðasta bardagann. Það var Andrew Golota vs. John Ruiz. Aðal ástæðan fyrir því að ég vildi horfa á þetta var að mig langaði að sjá Ruiz barinn í spað. John Ruiz virðist hafa aðrar hugmyndir um box en ég. Ég sé tilganginn með því að berja andstæðinginn í spað. En Ruiz virðist sjá tilganginn í því að faðma andstæðinginn sinn eins mikið og hann getur. Það má kannski segja að þetta sé göfugri tilgangur, kannski að Amnesty eða femínistafélagið hafi plantað honum inn í íþróttina til að breyta henni eða eitthvað.

Ég get hins vegar alveg horft á wrestling ef ég vil sjá menn faðmast... og þar eru þeir líka í miklu flottari búningum. Ég var líka að vona að Golota, sem er frægur fyrir að slá fyrir neðan beltisstað, myndi a.m.k. sjá til þess að gerpið hann Ruiz ætti ekki eftir að fjölga sér meira. Golota hélt sig hins vegar við það að lemja Ruiz í höfuðið og gerði skyldu sína við lumbra á helvítis lúsernum eins og ég hafði verið að vonast eftir. Öll faðmlög Ruiz á Golota virtust ekkert virka til að mýkja hann upp. "Verum vinir" knúsið hans Ruiz virkaði bara ekki sem slíkt.

Síðan var bardaginn búinn og dómararnir dæmdu Ruiz sigurinn, hirtu mútupeningana sína eða fóru heim með mellunum sem Don King hafði borgað fyrir þá. Ég fór hins vegar heim sár yfir ósanngirni heimsins að helvítis Kanarnir gætu ekki leyft Pólverja að vinna eins og einn heimsmeistaratitil í boxi (ekki eins og það sé ekki nóg af þeim). En hver veit nema það að Pólverji sem meistari myndi bara vera byrjunin á yfirtöku kommúnista á heiminum þannig ég ætti kannski bara að halda kjafti og vera sætur.


posted by Rökkvi on 11/22/2004 10:53:58 PM

Frelsið er yndislegt

Þangað til ég flutti til Kanada bjó ég hjá foreldrum mínum. Þegar maður er orðinn 26 ára, finnst manni einhvern veginn eðlilegra að maður væri sjálfur með litla krakka til að nöldra í yfir að þau drekki of mikið gos eða hendi óhreinu fötunum sínum á gólfið, en þarna var maður, krakkinn sem maður alltaf verður í augum foreldra sinna, hlustandi á nöldur yfir nákvæmlega sömu hlutum.

Það fyrsta sem ég gerði þegar ég flutti inn í nýju íbúðina mína var að sigri hrósandi henda óhreinu fötunum mínum á mitt gólfið, áður en ég keypti mér 2L af root beer (gos sem er svipað á bragðið og ef maður tæki 2L kók og leysti eina colgate tannkremstúbu upp í henni). Að drekka root beer er svona eins og að sofa hjá feitum konum, alger viðbjóður, en maður verður háður því.

Þessir lifnaðarhættir mínir er samt ekki allskostar sniðugir, þar sem ég er farinn að GETA fitnað. Þegar ég var ungur ennþá, var alveg skítsama hvað ég át, mér var bara líkamlega ómögulegt að fitna. Fyrir ári síðan uppgötvaði ég mér til mikils hryllings að þetta var liðin tíð. Ég var farinn að sjá hið viðbjóðslega "u" myndast neðst á maganum á mér þegar ég settist á klósettið (skelfileg upplifun).

Eftir að hafa sagt svona 1000 illkvittna fitubollubrandara á ævinni og gert þetta lag hérna, langar mig lítið að verða að fitubollu. Ég kann ekki alltaf að meta kaldhæðni ef hún er viðbjóðslega sterkt á minn kostnað. Og þess vegna er ég líka rosa happy að það er líkamsrækt í kjallaranum á blokkinni minni. Hvað er betra til að fá mann til að æfa sig heldur en að þurfa bara að labba nokkur skref... og vera síðan með ógrynnin öll af kynþokkafullu, fit kvenfólki af öllum kynþáttum til að horfa á á meðan maður púlar. Það er jafnvel meiri hvatning en að losna við helvítis "u-ið."


posted by Rökkvi on 11/18/2004 10:40:36 PM

Standup í fullri lengd, video (26 MB, innlent)

Úr því ég mun ekki vera með standup hérna heima meðan ég er úti, ákvað ég að setja eitt af uppistöndunum mínum á netið fyrir ykkur. Þetta er videoið frá því þegar ég keppti í "Fyndnasti maður Íslands" keppninni. Þó það sé að sjálfsögðu skemmtilegra að sjá uppistand live á staðnum þá er náttúrulega líka erfiðara að missa af videoi á netinu en live uppistandi.

Þetta er líka eitt af umdeildustu uppistöndum nokkru sinni á Íslandi, en eins og mörg ykkar muna var ég ekkert ófeiminn við að tjá mig um vanþóknun mína á ákvörðunum dómaranna í keppninni - sem að sjálfsögðu leiddi til mikils skítkasts og rifrilda í allar áttir og frekara diss og dónaskaps til bæði mín, dómaranna, annarra nú og fyrrverandi keppenda og meira að segja Bjarna töframanns dómara.

En þetta leiddi þó ekki síst til þess að ég varð enn staðráðnari í að standa mig vel sem uppistandari og sýna fram á að ég hefði haft rétt fyrir mér. Nú er rúmt ár síðan þetta var og níu uppistönd hjá mér. Þegar ég lít til baka hefur þetta gengið mjög vel og verið skemmtilegt og mér hefur óneitanlega farið gríðarlega fram síðan þá. Ég sé ekki eftir neinu, hvorki að hafa tekið þátt í keppninni, né rifið kjaft yfir dómurunum.

Kíkið á videoið, það er 15 mínútur og 26 MB (innlent download)


posted by Rökkvi on 11/15/2004 11:37:57 PM

Lágmenningarblogg

Eins og þið sjáið er aftur komið blogg á síðuna. Ég er núna fluttur til Kanada og verð væntanlega þar í 2 ár. Eins gott að það er til internet svo ég geti samt sem áður frægðarhórast á Íslandi á meðan og gefið ykkur ómálefnalegt lesefni í stórum stíl. Auk þess get ég líka skrifað um nokkurn veginn hvað sem kemur fyrir hérna í Kanada, án þess að eiga á neinni hættu að Kanadabúarnir geti lesið það.

Annars eru Kanadmenn fínt fólk, ekki eins heimskir og illa upplýstir og ákveðin nágrannaþjóð og það sem næstum meira máli skiptir - ekki svona viðbjóðslega feitir!

(Þó ég verði náttúrulega að viðurkenna að skortur á feitum konum mun að sjálfsögðu minnka líkurnar á að ég fái á broddinn).


posted by Rökkvi on 11/15/2004 11:31:46 PM

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::


posted by Rökkvi on 11/15/2004 11:30:40 PM